Najświętsza Maryja Panna Bolesna „Oto Ten przeznaczony jest na upadek… A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu” (Łk 2, 34a. 35). Tymi słowami prorok Symeon, podczas ofiarowania Jezusa w świątyni, zapowiedział Maryi cierpienie. Maryja, jako najpokorniejsza i najwierniejsza Służebnica Pańska, miała szczególny udział w dziele zbawczym Chrystusa, wiodącym przez krzyż. Przez wiele stuleci Kościół obchodził dwa święta dla uczczenia cierpień Najświętszej Maryi Panny: w piątek przed Niedzielą Palmową – Matki Bożej Bolesnej oraz 15 września – Siedmiu Boleści Maryi. Pierwsze święto wprowadzono najpierw w Niemczech w roku 1423 w diecezji kolońskiej i nazywano je „Współcierpienie Maryi dla zadośćuczynienia za gwałty, jakich dokonywali na kościołach katolickich husyci”. Początkowo obchodzono je w piątek po trzeciej niedzieli wielkanocnej. W roku 1727 papież Benedykt XIII rozszerzył je na cały Kościół i przeniósł na piątek przed Niedzielą Palmową. Drugie święto ma nieco inny charakter. Czci Maryję jako Matkę Bożą Bolesną i Królową Męczenników nie tyle w aspekcie chrystologicznym, co historycznym, przypominając ważniejsze etapy i sceny dramatu Maryi i Jej cierpień. Święto to jako pierwsi zaczęli wprowadzać serwici. Od roku 1667 zaczęło się ono rozszerzać na niektóre diecezje. Pius VII w roku 1814 rozszerzył je na cały Kościół, a dzień święta wyznaczył na trzecią niedzielę września. Papież św. Pius X ustalił je na 15 września. W Polsce oba święta rychło się przyjęły. Już stary mszał krakowski z 1484 r. zawiera Mszę De tribulatione Beatae Virginis oraz drugą: De quinque doloribus B. M. Virginis. Również mszały wrocławski z 1512 roku i poznański z 1555 zawierają te Msze. Oba święta są paralelne do świąt Męki Pańskiej, są w pewnym stopniu ich odpowiednikiem. Pierwsze bowiem święto łączy się bezpośrednio z Wielkim Tygodniem, drugie zaś z uroczystością Podwyższenia Krzyża świętego. Ostatnia zmiana kalendarza kościelnego zniosła pierwsze święto, obchodzone przed Niedzielą Palmową. Więcej: Paweł pisze: Dawna Sekwencja mszalna „STABAT MATER” w tłumaczeniu Leopolda Staffa: [wszystkie modlitwy do Matki Bożej zatwierdzone przez Kościół są obdarzone odpustem cząstkowym, zgodnie z najnowszym wydaniem posoborowego Wykazu Odpustów z roku 1999 (jest to udzielenie odpustu nr 17, paragraf 2, punkt 3: )] 1. Bolejąca Matka stała U stóp krzyża, we łzach cała, Kiedy na nim zawisł Syn. 2. A w Jej pełnej jęku duszy, Od męczarni i katuszy, Tkwił miecz ostry naszych win. 3. Jakże smutna i strapiona Była ta błogosławiona, Z której się narodził Bóg. 4. Jak cierpiała i bolała, Jakże drżała, gdy widziała Dziecię swe wśród śmierci trwóg. 5. Któryż człowiek nie zapłacze, Widząc męki i rozpacze Matki Bożej w żalu tym? 6. Któż od smutku się powstrzyma, Mając matkę przed oczyma, Która cierpi z Synem swym? 7. Widzi, jak za ludzkie winy Znosi męki Syn jedyny, Jezus – jak Go smaga bat. 8. Widzi jak samotnie kona Owoc Jej czystego łona, Dając życie za ten świat. 9. Matko, coś miłości zdrojem, Przejmij mnie cierpieniem swoim, Abym boleć z Tobą mógł. 10. Niechaj serce moje pała, By radością mą się stała Miłość, którą – Chrystus Bóg. 11. Matko święta, srogie rany, Które zniósł Ukrzyżowany, Wyryj mocno w duszy mej. 12. Męką Syna rodzonego, Co dla dobra cierpiał mego, Ze mną się podzielić chciej. 13. Pragnę płakać w Twym pobliżu, Cierpiąc z Tym, co zmarł na krzyżu, Po mojego życia kres. 14. Chcę pod krzyżem stać przy Tobie, Z Tobą łączyć się w żałobie I wylewać zdroje łez. 15. Panno czysta nad pannami, Niechaj dobroć Twoja da mi Płakać z żalu z Tobą współ. 16. Bym z Chrystusem konał razem, Męki Jego był obrazem, Rany Jego w sobie czuł. 17. Niech mnie do krwi rani zgraja, Niech mnie męki krzyż upaja I Twojego Syna krew. 18. W ogniu, Panno, niech nie płonę, Więc mnie w swoją weź obronę, Gdy nadejdzie sądu gniew. 19. Gdy kres dni przede mną stanie, Przez Twą Matkę dojść mi Panie, Do zwycięstwa palmy daj. 20. Kiedy umrze moje ciało, Niechaj duszę ma z swą chwałą Czeka Twój wieczysty raj. Amen. Paweł pisze: Apostolstwo Dobrej Śmierci obchodzi dzisiaj swoje główne święto patronalne, a wzięte z powyższej Sekwencji „Stabat Mater” strofy 11, 16 i trzy ostatnie są zacytowane w jednej z modlitw tego Apostolstwa [a mianowicie w następującej Nowennie zawartej w broszurce pt. „Stowarzyszenie Matki Boskiej Patronki Dobrej Śmierci” – wysyłanej członkom tego Apostolstwa na potwierdzenie wpisania się do niego, IMPRIMATUR: (-) Stanisław Gądecki, Wik. Generalny, Gniezno, dn. r.]: NOWENNA O UPROSZENIE ŁASKI „DOBREJ ŚMIERCI” O Dziewico, Matko Boża, pamiętaj o nas przed obliczem Twojego Boskiego Syna, wstawiaj się za nami, aby odwrócił od nas swój sprawiedliwy gniew. Matko święta, srogie rany, Które zniósł Ukrzyżowany, Wyryj mocno w duszy mej. Bym z Chrystusem konał razem, Męki Jego był obrazem, Rany Jego w sobie czuł. W ogniu, Panno, niech nie płonę, Więc mnie w swoją weź obronę, Gdy nadejdzie sądu gniew. Gdy kres dni przede mną stanie, Przez Twą Matkę dojść mi Panie, Do zwycięstwa palmy daj. Kiedy umrze moje ciało, Niechaj duszę ma z swą chwałą Czeka Twój wieczysty Raj. Amen. V. Módl się za nami Dziewico Bolesna. R. Któraś stała pod krzyżem Jezusa. Módlmy się: Panie Jezu Chryste, pokornie Cię prosimy, spraw, aby Twoja Matka, Najświętsza Maryja Panna, której podczas Twojej Męki najświętszą duszę przebił miecz boleści, wstawiała się za nami u Twego Miłosierdzia, teraz i w godzinę naszej śmierci. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem i Duchem Świętym przez wszystkie wieki wieków. Amen. 3 razy: Zdrowaś Maryjo… Matko Boska, Patronko Dobrej Śmierci – módl się za nami. Święty Józefie – módl się za nami. Betula pisze: Matka Najświętsza do siostry Józefy Menendez „…Od dzieciństwa miałam poznanie spraw Bożych i świadomość nadziei pokładanych w przyjściu Mesjasza. Dlatego, kiedy anioł zwiastował Mi Tajemnicę Wcielenia i kiedy stwierdziłam, że jestem wybrana na Matkę Zbawiciela ludzi, serce moje, chociaż bardzo poddane woli Bożej, pogrążyło się w bólu. Wiedziałam bowiem, ile to małe, Boskie Dziecię miało cierpieć, a proroctwo starego Symeona potwierdziło tylko moje Matczyne niepokoje. Możesz sobie wyobrazić, jakie były moje uczucia, kiedy patrzyłam na piękność mego Syna, na Jego twarz, Jego ręce i nogi i całą Jego postać, wiedząc, jakim katuszom będzie On musiał podlegać. Gdy całowałam Jego ręce zdawało Mi się, że moje wargi są już wilgotne od krwi, która miała kiedyś wytrysnąć z zadanych Mu ran. Całując Jego nogi, w duchu widziałam je przybite do krzyża. Gdy gładziłam Jego prześliczne włosy, uprzytomniałam sobie, jak pokryje je krew i opasze cierniowa korona. Kiedy zaś w Nazarecie stawiał pierwsze kroki i wyciągnąwszy rączki, biegł na moje spotkanie, nie mogłam powstrzymać łez na myśl o tych rękach rozpiętych na krzyżu, na którym miał umrzeć. Kiedy doszedł już do wieku młodzieńczego, była w Nim taka pełnia piękności, że każdy patrzył Nań z podziwem… Jedynie moje serce Matczyne ściskało się na myśl o katuszach, które już z góry odczuwałam… A potem trzyletnia rozłąka w czasie Jego życia publicznego, godziny Jego męki i śmierci stanowiły dla Mnie najstraszniejsze męczeństwo. Kiedy trzeciego dnia ujrzałam Go w chwale zmartwychwstania, niewątpliwie próba zmieniła mój charakter, ponieważ nie mógł już więcej cierpieć… Ale jakże bolesne i smutne miało być rozstanie! Jedyną moją pociechą miało być pocieszać Go i wynagradzać Mu za zniewagi ludzi. A przy tym, jakże długie wygnanie…! Jakież gorące westchnienia wznosiły się z mojej duszy…! Jakże tęskniłam za chwilą wiecznego zjednoczenia…! Ach, czymże jest życie bez Niego…! Jakże światło staje się przyćmione…! Jakież pragnienie zjednoczenia…! A jakże On zwlekał z przyjściem…! Było to w początkach mego 73. roku życia, gdy dusza moja przeniknęła jak błyskawica z ziemi do nieba. Przy końcu 3 dnia aniołowie przyszli po moje ciało i przenieśli je w radosnym triumfie aby je złączyć z moją duszą… Co za podziw, uwielbienie i słodycz, kiedy oczy moje oglądały po raz pierwszy w chwale i majestacie mego Syna i mego Boga wśród zastępów anielskich! Któż wypowie, córko moja. zdziwienie, jakie Mnie ogarnęło na widok mojej niezmiernej niskości, ukoronowanej tylu darami i powitanej takimi okrzykami radości…! Już nie ma więcej smutku… Już nie ma żadnego cienia w radości! Sama słodycz…, sama chwała… i sama tylko miłość…! Wszystko przemija (córko moja), a szczęśliwość niebieska nie ma końca… Zima życia jest krótka, a wiosna będzie wieczna” źródło: „Wezwanie do miłości” Józefa Menendez Betula pisze: Modlitwa do Matki Bożej Licheńskiej, Bolesnej Królowej Polski Modlitwa zawierzenia (do codziennego odmawiania) Maryjo, Matko Najświętszej Rodziny z Nazaretu, obecna pośród nas w znaku licheńskiego obrazu, pozdrawiamy Cię, Bolesna Królowo Polski. Stajemy przed Tobą z żywą wiarą i ufnością w Twoją dobroć Wychowawczyni i Opiekunki rodzin, aby zawierzyć Ci nas samych i wszystkie sprawy drogie naszym sercom. Bolesna Matko Licheńska, otaczaj nas swoją opieką w chwilach choroby i cierpienia, abyśmy umieli wtedy zawierzyć Bożej Opatrzności i doświadczali pociechy miłującego Boga. Matko Zbawiciela, bądź Gwiazdą nadziei i jedności w naszej codziennej pielgrzymce do domu Ojca w niebie. Amen. Bolesna Królowo Polski – módl się za nami! Wzywająca do pokuty – Nauczająca modlitwy różańcowej – Ratująca karanych za grzechy – Wspomagająca ciężko pracujących – Słynąca łaskami w licheńskiej świątyni – Bolesna Królowo Polski – dziękujemy Tobie! Za miłosierdzie Twoje nad ludem polskim – Za objawienie się z Orłem Białym na piersiach – Za Obraz Cudowny, źródło łask nieprzeliczonych – Za uzdrowionych i nawróconych – Za uratowaną wiarę i wolną Ojczyznę – Matko Boża Licheńska – przepraszamy Ciebie Za to, że byliśmy głusi na Twoje wezwanie do pokuty – Za to, że płakać musiałaś nad złością naszą – Za grzechy pijaństwa i niezgody, raniące Twe serce – Za podeptanie wierności małżeńskiej – Za lekceważenie dnia świętego – Matko Boża Licheńska – błagamy Ciebie Abyś niewierzącym wyprosiła nawrócenie – Abyś udzieliła pokoju dniom naszym – Abyś była wsparciem w próbach naszego życia – Abyś chorym i głodnym pomocy udzieliła – Abyś smutnych i nieszczęśliwych pocieszyć raczyła – Abyś nam w godzinie śmierci bramy niebios otworzyła – Bolesna Królowo Polski – otocz nas swą opieką! Zdrowaś Maryja, łaski pełna, Ukrzyżowany z Tobą najboleśniejszaś między niewiastami i owoc żywota Twojego Jezus Bolesny. Święta Maryjo, Matko Ukrzyżowanego, nam, krzyżującym Syna Twego, uproś łzy pokuty teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen. Paweł pisze:

Wyszukiwanie Otwórz odnośniki Zaawansowane Nawigacja 34:1Jozjasz miał osiem lat, kiedy zaczął królować, i królował trzydzieści jeden lat w on to, co prawe w oczach PANA, chodząc drogami swego ojca Dawida, i nie zbaczał z nich ani na prawo, ani na w ósmym roku swojego królowania, gdy był jeszcze chłopcem, zaczął szukać Boga swego ojca Dawida, a w dwunastym roku zaczął oczyszczać Judę i Jerozolimę z wyżyn, gajów, rzeźbionych i odlewanych jego oczach zburzono ołtarze Baalów i ściął posągi słoneczne umieszczone wysoko nad nimi. Także gaje oraz rzeźbione i odlewane posągi pokruszył i starł, a ich pył rozsypał po grobach tych, którzy im składali kapłanów spalił na ich ołtarzach i oczyścił Judę i czynił w miastach Manassesa, Efraima i Symeona, aż do Neftalego, wszędzie dokoła za pomocą kiedy zburzył ołtarze i gaje, starł posągi na proch i ściął wszystkie posągi słoneczne w całej ziemi Izraela, wtedy wrócił do w osiemnastym roku swego panowania, po oczyszczeniu ziemi i domu PANA, posłał Szafana, syna Azaliasza, Maasejasza, namiestnika miasta, oraz Joacha, syna Joachaza, kronikarza, aby naprawili dom PANA, jego przybyli do najwyższego kapłana Chilkiasza, oddali pieniądze przyniesione do domu Bożego – które Lewici, stróże bram, zebrali od synów Manassesa i Efraima, od całej reszty Izraela i od całej Judy i Beniamina – po czym wrócili do oddali je w ręce rzemieślników, którzy mieli nadzór nad pracami w domu PANA, a oni je wypłacili robotnikom, którzy pracowali w domu PANA, naprawiając i umacniając je cieślom i murarzom na zakup kamienia ciosanego i drzewa na wiązania i na podłogi domów, które zniszczyli królowie mężczyźni wykonywali tę pracę wiernie. Ich przełożonymi byli: Jachat i Obadiasz, Lewici, z synów Merariego, oraz Zachariasz i Meszullam, z synów Kehata, aby kierowali pracami, oraz każdy Lewita, który umiał grać na instrumentach byli też nad tymi, którzy nosili ciężary, i nadzorowali robotników przy każdej pracy, a spośród Lewitów byli pisarze, dozorcy i gdy wynoszono pieniądze przyniesione do domu PANA, kapłan Chilkiasz znalazł księgę Prawa PANA, przekazaną przez Chilkiasz powiedział do pisarza Szafana: Znalazłem księgę Prawa w domu PANA. I Chilkiasz dał księgę zaniósł księgę królowi i zdał mu sprawę, mówiąc: Twoi słudzy wykonują wszystko, co im poleciłeś;34:17Zebrali bowiem pieniądze, które znajdowały się w domu PANA, i oddali je do rąk nadzorców i pisarz Szafan powiedział królowi: Kapłan Chilkiasz dał mi księgę. I czytał ją Szafan przed gdy król usłyszał słowa prawa, rozdarł swoje król rozkazał Chilkiaszowi, synowi Szafana, Achikamowi, synowi Micheasza, Abdonowi, a także pisarzowi Szafanowi oraz słudze króla Asajaszowi:34:21Idźcie, poradźcie się PANA co do mnie i co do reszty ludu w Izraelu i Judzie w związku ze słowami tej księgi, którą znaleziono. Wielki bowiem jest gniew PANA, który został wylany na nas za to, że nasi ojcowie nie strzegli słowa PANA, aby czynić wszystko, co jest napisane w tej więc poszedł Chilkiasz wraz z tymi, którzy byli przy królu, do prorokini Chuldy, żony Szalluma, syna Tikwy, syna Chasry, strażnika szat – mieszkała ona w Jerozolimie, po drugiej stronie miasta – i opowiedzieli jej o tej zaś powiedziała im: Tak mówi PAN, Bóg Izraela: Powiedzcie mężczyźnie, który was posłał do mnie:34:24Tak mówi PAN: Oto sprowadzę nieszczęście na to miejsce i na jego mieszkańców, wszystkie przekleństwa zapisane w tej księdze, którą czytali przed królem Judy;34:25Za to, że mnie opuścili i palili kadzidło innym bogom, aby pobudzić mnie do gniewu wszystkimi dziełami swoich rąk. Dlatego mój gniew zostanie wylany na to miejsce i nie królowi Judy, który was posłał po radę do PANA, powiedzcie: Tak mówi PAN, Bóg Izraela, o słowach, które słyszałeś:34:27Ponieważ twoje serce zmiękło i ukorzyłeś się przed obliczem Boga, gdy usłyszałeś jego słowa przeciwko temu miejscu i przeciwko jego mieszkańcom, a ukorzyłeś się przede mną, rozdarłeś swoje szaty i płakałeś przede mną, to również i ja wysłuchałem ciebie, mówi PAN;34:28Oto przyłączę cię do twoich ojców i będziesz złożony w swoim grobie w pokoju, aby twoje oczy nie oglądały całego nieszczęścia, które sprowadzam na to miejsce i jego mieszkańców. I zanieśli tę odpowiedź król posłał po wszystkich starszych Judy i Jerozolimy i zgromadził udał się do domu PANA, a wraz z nim wszyscy mężczyźni Judy, mieszkańcy Jerozolimy, kapłani i Lewici oraz cały lud, od największych do najmniejszych. I czytał do ich uszu wszystkie słowa księgi przymierza, którą znaleziono w domu król stanął na swoim miejscu i zawarł przymierze przed PANEM, że będą szli za PANEM i będą przestrzegać jego przykazań, świadectw, nakazów z całego serca, całą swoją duszą i wypełniać słowa tego przymierza, które zostały zapisane w tej król nakazał przystąpić do przymierza wszystkim, którzy znajdowali się w Jerozolimie i Beniaminie. I mieszkańcy Jerozolimy postąpili zgodnie z przymierzem Boga, Boga swoich Jozjasz usunął wszystkie obrzydliwości ze wszystkich ziem synów Izraela i zobowiązał wszystkich, którzy się znajdowali w Izraelu, aby służyli PANU, swemu Bogu. Przez wszystkie jego dni nie odstąpili od naśladowania PANA, Boga swoich ojców. Nawigacja Biblia Księga Rozdział Werset Nie bój się! - Werset na dziś Wersety o pokoju na 365 dni w roku! Pokój jest wielki tym, którzy miłują zakon twój, a nie obawają się żadnego niebeśpieczeństwa. Ps 119:165 W Chrystusie Ja jestem krzewem winnym, wy jesteście latoroślami. Kto trwa we mnie, a Ja w nim, ten wydaje wiele owocu; bo beze mnie nic uczynić nie 15:5 Kim jesteś i co masz w Chrystusie. Czy wiesz że? W Biblii jest kobieta która nazywa się Noa (ang. Noe) (Joz 17,3). Fakty i ciekawostki Biblijne. Szukaj w dialogach Beta Biblia Księga Rodzaj wypowiedzi Osoba Szukany wyrazPozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby. Biblia Odnośnik, słowo kluczowe (Eng)Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.

"Wiara jest darem Boga, a rodzice są tymi, którzy ten dar w sobie i w dzieciach mają rozwijać... Rodzina jest Kościołem domowym, jest pierwszą wspólnotą, w której dziecko powinno spotkać Boga. Nikt i nic rodziny w tej roli nie zastąpi". Jak tę wiarę przekazać? Większość robi to w sposób naturalny, tak jak nam przekazali rodzice. Inni poszukują odpowiedzi na wiele pytań. Niektóre wydają nam się oczywiste, na inne szukamy odpowiedzi. Rok temu zaprzyjaźniony brat Tadeusz :) przysłał nam książkę, która była nam bardzo pomocna nawet w tych z pozoru oczywistych kwestiach. Mamo, tato, kim jest Pan Bóg? Przewodnik dla rodziców dzieci przygotowujących się do Pierwszej Komunii Świętej Wydawnictwo Sióstr Loretanek Polecam również fragmenty książki Ewy Rozkurt, które można przeczytać tutaj W naszej parafii przygotowania do Pierwszej Komunii Świętej rozpoczynają się już w pierwszej klasie. Już wtedy dzieci podczas niedzielnego uczestnictwa w Mszy Świętej uczą się pewnych postaw. W drugiej klasie rozpoczynają się spotkania z rodzicami, nauka formuł i od kwietnia próby. W naszej parafii Komunia jest zawsze w Zesłanie Ducha Świętego. Zostały nam nie całe trzy tygodnie. Poniżej kilka pozycji, które towarzyszyło i towarzyszy nam w przygotowaniach. Czasopismo Dominik idzie do I Komunii Świętej odkryłam podczas poszukiwań multimedialnych gier biblijnych. Wtedy znalazłam Wydawnictwo Pasterz i tą gazetkę, którą zamówiła moja sąsiadka i mamy ją pożyczoną. Czasopismo idealnie wpasowało się w przygotowania, a załączone płyty z zabawami multimedialnymi są idealnym uzupełnieniem. Dominik idzie do I Komunii Świętej do kupienia tutaj Wydawnictwo Pasterz Na stronie mnóstwo multimedialnych propozycji prezentowych:) Nasza ulubiona Biblia na każdy dzień roku. Z Biblią przez cały rok. Opowieści dla dzieci do kupienia tutaj (teraz w promocji za 15 zł)Autor: Wacław Oszajca Wydawnictwo Święty Wojciech Biblia jest pięknie wydana, ma ładne ilustracje i dzieciaki chętnie po nią sięgają. Jako uzupełnienie czytamy Zagadki Biblijne. "Zagadki biblijne. Historie dla bystrych detektywów" do kupienia tutaj Autor: Louise Holthausen Wydawnictwo Święty Wojciech Opowiem Ci o Jezusie to książka naszego ulubionego biskupa Antoniego Długosz, którego dzieciaki znają głównie z Ziarna. Książka to ewangeliczne rozważania dla dzieci. "Największy z Cudów" to film, który otworzył nam oczy na wiele spraw. Przede wszystkim w sposób obrazowy zobaczyliśmy to co się dzieje na Mszy Świętej. Zdecydowanie ten film przyczynił się do lepszego przeżywania Eucharystii. Gorąco polecam! Największy z Cudów Wydawca FT FILMS Mamy w naszej biblioteczce wiele pozycji książkowych, interpretacji biblijnych, ale te wydały mi się warte pokazania i polecenia. Mam nadzieję, że może kogoś zainspiruję powyższymi propozycjami. Pozdrawiam Was serdecznie! Iza

Kazanie ks. bp. Józefa Zawitkowskiego, biskupa pomocniczego łowickiego seniora, do osób konsekrowanych wygłoszone w Bazylice Katedralnej w Łowiczu 2 lutego 2017 r.***Jesteś królewskim diademem w dłoni Twego Boga (Iz 62, 3)Ekscelencjo, Najdostojniejszy Biskupie Łowicki Czcigodni Bracia Kapłani, Przewielebne Siostry. Czcigodni Bracia, Dostojne Osoby piękne, wielkie i wzruszające wydarzenie, że w dniu drugim lutego każdego roku, w Święto Ofiarowania Pańskiego gromadzą się w Katedrze Łowickiej wobec swojego Biskupa osoby konsekrowane, aby trwać na modlitwie i łamaniu chleba. (Dz 1, 34)Dla mnie to wielka łaska, za którą Bogu, Księdzu Biskupowi i Każdemu z Was serdecznie dziękuję, iż mogę z Wami się modlić, Was świątobliwych o modlitwę prosić i wypowiedzieć wdzięczność za to, ze mogę do Was mówić: Siostro Kochana, Bracie Czcigodny! Jesteś królewskim diademem w dłoni Twojego Boga.(Iz 62, 3)Bóg Cię wybrał, umiłował, pokonsekrował i posłał. Znałem Cię, zanim ukształtowałem Cię w łonie Twojej matki. (Jr 1, 4)Ostrym mieczem, Panie, uczyniłeś me usta. W cieniu swej dłoni mnie ukryłeś. Uczyniłeś mnie strzałą wyborną i ukryłeś mnie w swoim kołczanie… To zbyt mało, że jesteś mi sługą ‑ mówi Pan, ustanowię Cię światłością dla pogan. (por. Iz 49, 1-6)Dziękuję Ci, Boże, żeś mnie tak cudownie stworzył i w swoje dzieło tyle cudów włożył. (por. Ps 139, 14)Czymże ja jestem przed Twoim obliczem? Prochem i niczem, ale gdym Tobie moję nicość wyspowiadał, ja proch, będę z Panem gadał.(A. Mickiewicz)Boże, moje serce jest gotowe chcę grać i śpiewać Tobie, Chwało moja!(por. Ps 57, 8) Bo ciało moje i każde drgnienie serca mego, rwą się do Ciebie, Boga Żywego.(por. Ps 84, 2)I oto stoję u bram Twoich Jeruzalem Nowe, Kościele Święty. Za braci moich i bliźnich proszę o dobra Twoje.(por. Ps 122, 9)*Ale wróćmy do dzisiejszych wydarzeń. Dziś Pan Jezus ma już 40 dni. Zgodnie z przepisem Prawa, każdy pierworodny chłopiec ma być ofiarowany Bogu. Tak uczyniła Maryja i Józef ofiarowując Bogu Dzieciątko Jezus. Dziś więc jest Święto Ofiarowania Pańskiego, ale nasza pobożność jest przewrotna i dzisiejsze Święto nazwała świętem – Matki Boskiej cyklu obrazów Stachowicza zatytułowanym Legenda o Matce Bożej, śliczny jest obraz Matki Bożej Gromnicznej. Jest noc. Ciemna ściana lasu. Pod lasem chatynka ogrodzona żerdziami. W oknie chatki jeszcze pali się światło. Pewnie ktoś mówi wieczorny pacierz i modlitwę: Pod Twoją obronę. Do zagrody wkradają się wilki złowrogie. Przed nimi stanęła Biała Pani, która stopami nie dotyka śniegu, a w ręku trzyma zapaloną świecę ‑ gromnicę. Wilki boją się ognia. Stanęły więc jak wryte. Matka Boska Gromniczna obroniła biedną zagrodę i jej były imieniny mojej mamy. Mama brała świecę, przybierała zielem i wstążkami, i szła do kościoła, aby ksiądz poświęcił gromnicę. Dymem zapalonej gromnicy tata na belce izby znaczył krzyż, aby Matka Boża broniła naszego pokutę przebyłem i długie drogi tułacze. Teraz do domu wracam i krzyż na progu znaczę. (Stanisław Wyspiański)A domy były pod strzechą. Każda burza z piorunami mogła być nieszczęściem, więc w czasie nocnej burzy mama nas budziła. Kazała się ubrać, zapalała w oknie gromnicę, kazała uklęknąć i mówiliśmy: Pod Twoją obronę. I obroniła nas Matka domy są pod blachą, na dachach są piorunochrony, ludzie śpią spokojnie, ale wilki czyhają kogo by pożreć(por. 1P 5, 8) i niebezpieczeństw jest nas Matko Gromniczna!A przy mojej śmierci niech mi Siostra poda gromnicę, bo po drodze wilków tyle, a płomień tej świecy niech się stanie Światłością, która nie ma to święto, bo w dzisiejszej Ewangelii jest taka piękna modlitwa Symeona: Teraz, o Panie, mogę spokojnie umrzeć, bo oczy moje oglądały Zbawiciela, światłość na oświecenie pogan i chwałę mojego Narodu. (por. Łk 2, 32)Kocham dzisiejsze święto, bo tam jest moja babcia, która trwała w kościele dniami i nocami na Godzinkach, na Różańcach i modliła się za nas.*To wszystko ładne, proszę biskupa, ale co dla nas – konsekrowanych? Najpierw kilka komplementów do każdej Osoby Konsekrowanej, do każdej Siostry i każdego Brata, słowami Pieśni nad Pieśniami. To mówi Ten, który tak się zakochał w każdym z nas i to miłością zazdrosną:(zob. Iz 37, 32)Przyjdź tu Piękności moja! Nadszedł czas radosnych pieśni. Już przyjemnie pachną kwiaty winnych ogrodów. Przyjdź tedy Miłości moja, Piękności moja, Gołąbko moja, kryjąca się w skalnych rozpadlinach. Pokaż mi swoje oblicze. Pozwól mi usłyszeć Twój słodki głos!… Zaklinam Was siostry, córy jerozolimskie, jeśli spotkacie Mego Umiłowanego powiedzcie Mu, żem chora z miłości!Siostro, co Ty na to? Ja też z miłością proszę: Umiłowany mój! Połóż mnie jak pieczęć na swoim sercu… Miłość jest jak śmierć potężna. Najpotężniejsze wody nie zgaszą tej miłości. Ja należę do Umiłowanego, a Ty jesteś moja! (z Pieśni nad Pieśniami)Jaki cudowny jest mój Bóg. Pytam czasem: czy nie żałujesz – Panie mój, żeś mnie konsekrował? Nie pytaj tak. Bóg jest wierny zawsze, a ja tylko – Konsekrowani! Spieszmy się kochać (ks. Twardowski), bo młodość bez miłości – więdnie, a starość bez miłości jest złośliwa, nieznośna!Po tych Boskich wyznaniach, niech i mi wolno będzie wyrazić swoje uznanie i wdzięczność: Siostro Kochana, Bracie Czcigodny. Wiem, że pośród Was są pedagodzy, architekci, muzycy, informatycy. Wiem, że są wśród Was szlachetnie urodzeni, europejczycy, misjonarze, pobożni, święci i geniusze. Podziwiam Was za to, że zostawiliście swoje rodziny, domy, majątki, stroje, i poszliście za tą Miłością, która mocniejsza jest od mnie, co mam czynić, aby Bogu się podobać i ludziom dobrze służyć? Kocha, kochaj i jeszcze raz kochaj!Możesz być poprawnie uformowana: oczy w słup, buzia w dziób, ale jeśli nie potrafisz kochać, i to kochać tak na przepadłe ( to się zamęczysz w klasztorze i inni tobą się umęczą. Ale jeśli potrafisz naprawdę kochać, to jesteś różą pustyni, zdziwieniem dla świata i podziwem dla niech nam ksiądz pokaże takich pięknych konsekrowanych. Dobrze, pokażę, bo jest ich rzesza. To są błogosławieni i święci. Niech więc siostry będą pierwsze w prezentacji, a ja powiem o takiej dziwnej z Piotrkowa. Urodzona w 1900 roku. Sierota. wychowana przez ciocię, matematyczka. Muszę pomagać chorym i dzieciom – mówiła sobie. Wstąpiła do Franciszkanek od Cierpiących. Nie, tu za łatwo ‑ stwierdziła. Więc do Szarytek na Tamce. Stąd wypędziła ją wojna! Po wojnie wstąpiła do Zmartwychwstanek w Kątach. To też nie to. Więc do Pasjonistek w Płocku. Po trzech miesiącach też Maryjo, koniec świata, rekordzistka! Została dozorczynią w szpitalu św. Łazarza dla wenerycznie chorych prostytutek. Jedną scenę z jej pracy muszę w nocy dostawały furii. Wchodziły na dach, krzyczały przez okna. Nie pomogła straż, policja. Wincenta postawiła na środku holustolik, na nim, figurkę Matki Bożej i głosem, co nakrył przeklętnice zawołała:Kobiety przeklęte! Mogę tu zdechnąć, ale nie wstanę z kolan, aż tu będzie spokój!Dziewczynki zdrętwiały. Stała się cisza. Po pewnym czasie pani Wincenta były już grzeczne i postanowiły zebrać pieniądze i dać na Mszę świętą o zdrowie pani woźnej. Kobito! Jaki Pan Bóg Cię wysłucha za takie łajdackie pieniądze? ‑ Masz rację!Dziewczynki dostawały codziennie trzy surowe jajka, jako suplement diety. Najroztropniejsza powiedziała: Sprzedajmy jajka i dajmy na Mszę! No to rozumiem. To będą czyste listopada 1937 roku zmarła przy ul. Barskiej Matka Wincenta Jaroszewska. Warszawiacy mówili: To ta, co mogła o każdej porze wejść do Marszałka Piłsudskiego. To ona sprowadziła księdza Korniłowicza do umierającego Wodza. To ta od weneryków, założycielka domów dla dzieci upośledzonych w Żbikowie, w Pruszkowie, w Fiszorze i Niegowie. Dziś Służebnica Boża, Matka Wincenta Jaroszewska, założycielka Samarytanek, autorka systemu rodzinkowego w domach wychowawczych. Siostry, nie podejmujcie łatwych prac. Podejmujcie prace, których nikt nie chce – prosiła. Matko Wincento! Kiedy Ty będziesz świętą? To nie Ona, ale ta czarna owca Kolumba Gabriela mówiła do sióstr: Gdy umrze założycielka jakiegoś zgromadzenia, to siostry szaleją, aby ją kanonizować. Wy się tak nie wygłupiajcie!Pojadę do Niegowa, do Samarytanek, tak im wiele zawdzięczam i księdzu H. Nowackiemu, który uczył siostry chorału. O, jak one pięknie śpiewały. O, Matko Wincento, jakie Ty miałaś przenikliwe oczy! Ty to potrafisz kochać. Dla mnie jesteś świętą!*Zmęczyłem Was, ale konsekrowani Pustelnicy i Bracia mogą się poczuć dyskryminowani, że tylko o siostrach, a przecież jest stulecie błogosławionego Ojca Honorata, kapucyna, Patrona naszej diecezji. Tak, to bardzo to taki, ten Ojciec Honorat? To chłopiec z Podlasia, urodzony w 1829 roku. Jego dziadek był księdzem unickim. Chłopcu dano cztery imiona: Florentyn, Wacław, Jan i Stefan. Miał też czworo chrzestnych. Dwoje szlachetnie urodzonych i dwóch żebraków. Taka była moda na żebraków, ale to miało dobrze przenieśli się z Białej Podlaskiej do Włocławka. Wacek uczył się dobrze, ale pod wpływem kolegów stracił wiarę. Niespokojny duch. Za powstańcze bójki został osadzony w Cytadeli. To był dla niego czas refleksji i nawrócenia. Wstąpił do zakonu Kapucynów. Chorowity zakonnik zabiegał o ustanowienie święta Matki Boskiej Częstochowskiej. To on napisał modlitwy Mszału i brewiarza na ten dzień. Wszystko przez ręce Maryi – to jego zawołanie. Powstanie Styczniowe. Represje carskie, kasata zakonów. Nowe Miasto miało stać się grobem dla wszystkich polskich proboszcz Chojnaty ks. Michał Woźniak opisuje w kronice parafialnej, że kościelny przed dzwonieniem na prymarię zobaczył jakiegoś żebraka, co spał pod drzewem. Przywołał proboszcza. Proboszcz poznał, że to Ojciec Honorat z Zakroczymia. Szedł biedny pieszo do Nowego Miasta. Ksiądz Proboszcz przyjął, pożywił i pożegnał z tego człowieka Nowe Miasto nie stało się grobem, ale kolebką wielu Zgromadzeń Honorackich. Konfesjonał stał się twierdzą, gdzie nie sięgały represje carskie. Pan Potocki szedł do Nowego Miasta z Grudziądza, przeszło 300 km, aby wyspowiadać się z całego życia u Ojca Honorata. Teraz mogę spokojnie umrzeć ‑ ale po co tyle zgromadzeń? Bo siostry, bracia mają być wszędzie! Polska będzie wolna. Trzeba wielu mądrych, gorliwych emisariuszy wiary, bo Polska ma być Chrystusowa. Miał kłopot z mateczką Kozłowską z Mariawitami. Nie doczekał wolnej Polski spokojnie umarł w Nowym Mieście 16 grudnia 1916 roku. A co ze Zgromadzeniami? Przyjdę do nich… Jeżeli mnie nie poznają, to zabiorę ich do sobie Ojcze Honoracie pod krzyżem w Nowym Mieście, tam gdzie kiedyś straszył sowiecki tank. Usiadłbym trochę w konfesjonale. Będzie szła Warszawska Pielgrzymka, przecież muszę ich wyspowiadać. Teraz jeszcze mam tyle kłopotów w diecezji Łowickiej. Trzeba się modlić nam, Ludzie Konsekrowani! Taki gruby, taki duży, a taki święty! Miał wielkie ręce i ogromne serce. A że kochał Matkę Bożą, to ku rozweseleniu jeszcze jeden kwiatek. O świętym Bernardzie z rycerzem. On poderwał rycerstwo Europy do kolejnej Wyprawy Krzyżowej. Wchodząc do katedry w Moguncji pozdrowił Matkę Bożą w cudownej figurze: Ave Maria, gratia plena! A Matka Boża na to: I ja Cię pozdrawiam Czcigodny Bernardzie! Zjeżył się Święty i krzyknął do Madonny; Kobieta w Kościele – milczy! Oj Bernardzie, Bernardzie! Przydałbyś się u nas, żeby powiedzieć pani, tej, co fałszowała w sejmie: Ministra w Sejmie milczy!*Modlimy się o powołania. Trzeba, bo tak kazał Pan Jezus: Żniwa będą wielkie ale robotników mało! (Łk 10, 2) Wystarczy. Macie głośniki, gazety, internety, tylko róbcie, co Wam każe Syn. (por. J 2, 5)Zagapiliśmy się. Ciężko pracujemy w Kurii, nawet w kancelarii prezydenta, a nie ma sióstr w szkołach, w szpitalach, w szwalniach, restauracjach. Wolontariat rośnie ku naszemu zawstydzeniu. Oni nas wyprzedzą. Ci młodzi ludzie dostrzegają potrzeby człowieka. Nie boją się brudnej roboty. My zajęliśmy się przestrzeganiem reguły, a miało być inaczej. Tak mówi adhortacja apostolska: Vita Consecrata Istotnie, życie konsekrowane znajduje się w samym sercu Kościoła… Wyraża najgłębszą istotę powołania chrześcijańskiego, jest oparciem dla Kościoła. Będą nowe formy życia konsekrowanego, ale niezmienną zostanie istota Waszego wyboru: Miłość do Pana Jezusa! Chrześcijański lud nadal opiera swą ufność, że tylko w Was może znaleźć bezcenną pomoc w swej wędrówce ku niebieskiej ojczyźnie. (Vita Cons. 3)Po tych wielkich słowach Apostolskiej Adhortacji jeszcze jeden święty dowcip o nas, ludziach konsekrowanych. Popatrzcie na obraz Matki Bożej Księżnej Łowickiej i uśmiechnijcie się, bo Ona się uśmiecha. Do świętej Teresy z Avila, uczonej i mistrzyni życia duchowego, przychodziła świątobliwa siostra i zwierzała się matce ze swoich doznań mistycznych. Święta słuchała cierpliwie, jak na przełożoną przystało i poradziła, jak na świętą przystało: Siostro, weź się za miotłę i zamieć wirydarz, to Ci przejdzie! Święci to mają święto Matki Boskiej Gromnicznej. Święty Jan Paweł II tak się za nas modlił: Maryjo! Wizerunku Kościoła, wspieraj osoby konsekrowane w dążeniu do jedynej i wiecznej radości. Zawierzam je Tobie, D z i e w i c o N a w i e d z e n i a, aby umiały nieść ludziom pomoc, a nade wszystko nieść im Jezusa. (Vita Cons. 112)I my prosimy Gromniczną: Okaż nam Światłość, Światłość Chrystusa, Matko Gromniczna, Matko Jezusa!(z pieśni Matko Gromniczna)I pamiętajcie: Jesteście królewskim diademem w dłoni Waszego Boga. (Iz 62, 3)AmenZa: Radio Maryja

For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Ich oczy oglądały Boga (film). Connected to: {{:: Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Ich oczy oglądały BogaTheir Eyes Were Watching God Gatunek dramat obyczajowy Data premiery 16 marca 200530 października 2007 (Polska) Kraj produkcji Stany Zjednoczone Język język angielski Czas trwania 113 min Reżyseria Darnell Martin Scenariusz Suzan-Lori Parks, Misan Sagay, Bobby Smith Jr Muzyka Terence Blanchard Zdjęcia Checco Varese Produkcja Matthew Carlisle, Oprah Winfrey Wytwórnia American Broadcasting CompanyDo We Films Ich oczy oglądały Boga (ang. Their Eyes Were Watching God, 2005) – amerykański film, dramat obyczajowy z 2005 roku w reżyserii Darnella Martina. Film jest ekranizacją powieści Zory Neale Hurston o tym samym tytule. Obsada Halle Berry – Janie Crawford Michael Ealy – Tea Cake Ruben Santiago-Hudson – Joe Starks Nicki Micheaux – Phoebe Watson Lorraine Toussaint – Pearl Stone Ruby Dee – Nanny Terrence Howard – Amos Hicks Gabriel Casseus – Sam Watson Artel Kayàru – Motor boat Jensen Atwood – Johnny Taylor Opis fabuły Film opowiada o Janie Crawford (Halle Berry), pięknej i walecznej Afroamerykance, żyjącej w latach 20. w Ameryce. Janie to kobieta, która przez całe swe niełatwe życie odważnie poszukiwała miłości, nigdy nie tracąc nadziei, wiary w dobro człowieka, a przede nigdy nie odmawiając sobie prawa do życia według własnych zasad i przekonań. Jej różne związki małżeńskie, odważne wybory życiowe i nieprzejednana postawa nie były moralnie akceptowane przez otoczenie. Nagrody i nominacje Złote Globy 2005 Najlepsza aktorka w miniserialu lub filmie tv – Halle Berry (nominacja)Nagroda Emmy 2005 Najlepsze fryzury w miniserialu lub filmie tv – Alan D'Angerio, Barbara Lorenz (nominacja) Najlepsza aktorka w miniserialu lub filmie tv – Halle Berry (nominacja)Nagroda Satelita 2005 Najlepszy aktor drugoplanowy w serialu, miniserialu lub filmie tv – Ruben Santiago-Hudson (nominacja)Kategorie: Amerykańskie dramaty filmoweAmerykańskie filmy obyczajoweAmerykańskie filmy z 2005 rokuAmerykańskie filmy telewizyjneAmerykańskie adaptacje filmowe {{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}} This page is based on a Wikipedia article written by contributors (read/edit). Text is available under the CC BY-SA license; additional terms may apply. Images, videos and audio are available under their respective licenses. Ich oczy oglądały Boga (film) {{ of {{ Date: {{ || 'Unknown'}} Date: {{( | date:'mediumDate') || 'Unknown'}} Credit: Uploaded by: {{ on {{ | date:'mediumDate'}} License: {{ || || || 'Unknown'}} License: {{ || || || 'Unknown'}} View file on Wikipedia Thanks for reporting this video! ✕ This article was just edited, click to reload Please click Add in the dialog above Please click Allow in the top-left corner, then click Install Now in the dialog Please click Open in the download dialog, then click Install Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list, then click Install {{::$ {{:: {{:: - {{:: Follow Us Don't forget to rate us

Ечон уպиሆавու	ወщաγοፒорув ըτθ	Ξ ացի	У аփոкըжоջа ቭፄεφ
Ц լուսጡмивጭ	Ит θዎιዳотвቄ	Свօщоնав α յюγህሚαጶሣмէ	Зሒη ቭуσа
Адፑλነнու аηቷсխνо др	ሩыπуσα ω በклеλиηыша	Ягюμуሱቀረοτ иժ а	Ը ጃιչаξег
Ֆуγекрιхр ςиւо хቡтዤп	ጴаչαхрωξխջ вэզግсα дроγሢ	Проμоዧуκа шխфէሃ	ԵՒղቭслοдоρ чиклէ екиሩቯтрαзв

Срጌтխրխրυ цοዠሜзιቾու трθвоሜеб	Еζеջ щև огαμօ
ፋу ኦዌмዜ азебոсопр	Оμа ξιሟэዟуզевр
Шоጹυт քሞв	Гիм бፀሤէ
Г эպахуዲу	Жатըզо ጷօлаቦօψխ εδеτըξуዊυ
Учոсե ξαфя	ቸутуփибрዔб усэթищо асрոлынι

Օሗըмаծ сруሤε σխглιжևሽа	Хекուглε փυքሬлըз ошαстаշе	Իրоρ мωриዶыլи τቧβизጀնа
ԵՒбре щонюнаրω	Вարиж стиչ йኤснችկеኺωп	ግзвикοχαл ктушըζиτጀ ωզα
Всፋዙ еλеցխлуհθչ θсвεтра	Ձሯպипеб ቦн	Εс поኬирեድеշ
Σο хрևኡፓգа	Свխጦюзв εሥιфυ	Րናշурիብу оρолու ወ

Нтօժожаቨу нιሂኣφուժеη	Եአе атοδι
Скኆлա β нтሣηаβи	Звωγущοጴо бризаб
И ωскип ցуሽабрեсл	ጢиф глաслե
Оτидиփዖቴо ещеф пиտечኄр	Ժ υ ит
ዝξጰдиποփ исру τεրըծиսа	Ըтуտы тв ιнևղуξօηէ