ja zrobiłem kilka poradników ale długo by czytać a tak szczerze to ćwiczenia mogą trwać tydzień a mogą trwać latami wszystko w poradnikachno więc:Najpierw Wiara w telekineze, siebie i w to że się Skupienie na rzeczy którą sie chce Medytacja ok. 20-30 min posiada taką moc tylko trzeba ! UWIERZYĆ !A o to kilka przydatnych ćwiczeń1. Pływający patyczekWięc tak, nalewamy do naczynia całkiem dużego trochę wody gdzieś 200ml, wrzucamy zapałkę lub wykałaczkę skupiamy się (Z RESZTĄ JAK W KAŻDYM ĆWICZENIU), wyobrażamy sobie jak wykałaczka płynie na drugą stronę naczynia. Pózniej próbujemy wsadzić drewienko pod WiatraczekWycinamy z papieru (lub folii aluminiowej) kwadrat zginamy tak aby miał kształt wiatraczka. A zapomniałem że mamy jeszcze igłę i gumkę do gumkę wbijamy igłę a na igłę nakładamy wiatraczek. Ok, teraz przykładamy ręce w okolice wiatraczka, skupiamy się na nim i wyobrażamy sobie że się kręci po chwili zacznie się kręcić. Nie macie co oczekiwać że za pierwszym razem się uda. Jedyne co wam trzeba to wiary że się uda i te słowa na następne ćwiczenia, bo się to ćwiczenie udało za pierwszym PłomieńZapalamy świeczkę stawiamy na stół, bardzo się na niej skupiamy, przykładamy ręke w okolicy płomienia (bezpieczniej okolicy) i prubójemy wydłużać i kierować na boki płomieniem. Na koniec postarajmy się zgasić płomień. To będzie wymagało więcej skupienia ale po jakimś czasie będziecie to robić bez 1Usiądź przy stole. Zaznacz na nim prostą pionową kreskę, która będzie informować cię o tym czy udało ci się przesunąć dany przedmiot. Weź długopis lub ołówek i połóż równo z pionową linią którą narysowałeś. Teraz wygodnie usiądź i zastanów się co chcesz zrobić z tym długopisem/ ołówkiem. Może chciałbyś go podnieść, obrócić, wygiąć a może po prostu przesunąć. Dla początkującego najlepiej zaczynać jest od odsunięcia lub przyciągnięcia danego przedmiotu. Gdy już zastanowisz się co chcesz zrobić z daną rzeczą zacznij to sobie wyobrażać i zarówno patrz się na dany przedmiot. Musisz być spokojny, wyciszony i kontrolować swoje myśli. Koncentruj się tylko na tym co chcesz zrobić z danym przedmiotem. Poczuj przepływającą przez twoje ciało energię. Rób tak około pół godziny, a co najmniej 15 minut. Jeśli nic się nie dzieje przerwij technikę i sprawdź z linią czy papierek się przesunął, jeśli nie próbuj to codziennie przez 15 - 30 min. Po jakimś czasie powinno ci się udać. Gdy opanujesz już to dobrze zmień przedmiot na jakiś większy i zacznij z nim robić co innego np. podnosić, a wyginanie zostaw na koniec. Fakirzy jak i siddhowie jogi ćwiczą na początek około połowy muhurty, czyli 24 minuty. Jest to czas aktywności jednej tattwy – jednego żywiołu i precyzyjnie ćwiczy się dokładnie przez tattwę jednego żywiołu, zależnie od zadania jakie się wykonuje. Jest to zagadnienie dobre do uwzględnienia w 2Kwadratowy kawałek papieru* należy pozginać według linii krzyżowych tak aby wyszedł kapelusik, kapturek do położenia na ostrzu szpilki czy igły, następnie należy wbić cienką igłę w na przykład kwadratową gumkę jako podstawkę lub w korek dokładnie w środek, łebkiem do dołu. Powstały z papieru daszek czy kapturek kładziemy na ostrzu igły. Takie urządzenie ma tą zaletę, że jest bardzo czułe. Żeby nie fałszować wyników można je przykryć jeszcze przezroczystą miską, lub słoikiem. Teraz próbujemy ręką zmusić daszek do obracanie się, oczywiście nie fizycznie, przykładamy rękę w jego okolice i mocno się skupiamy na nim. Za pierwszym razem pewnie nie będzie efektów. Nie przejmuj się, gdyż efekty przychodzą wraz ze wzrostem wiary, siły woli i mocy koncentracji umysłu! Ludzie o słabej koncentracji i rozproszonym umyśle muszą dużo ćwiczyć, budzić zdolności umysłu chociażby z pomocą magicznej laja jogi.*Uwaga: na początek zamiast papieru można użyć folii aluminiowej; po pierwszych wstępnych eksperymentach zauważono, że łatwiej jest ją 3Potrzebne przedmioty: -kości do grySposób wykonywania: Bierzemy kości do ręki po czym rzucamy je na plansze myśląc przy tym intensywnie "ma wypaść 6". Zamiast 6 możemy naturalnie wybrać inną liczbę dostępną w zakresie kości, przy dwóch kościach od 2 do 12, przy trzech od 3 do 18 itd. Bywa w takich sporo ćwiczeń oczyszczających psychikę. Jeśli ktoś kojarzy grę w kości jako hazard moralnie naganny, to jego wysiłki będą blokowane przez jego awersje i poczucia winy w stosunku do samych kości i ich użytkowania. Podobnie, jak ktoś dużo przegrywał w kości, wstydził się, że przegrał i jest kompleksami obciążony. Trening zdolności parapsychicznych, siddhi jest też pracą usuwania takich przeszkód umysłowych i emocjonalnych, czasem bardzo głęboko zakorzenionych lub ukrytych. Znamy wiele młodych osób, które miały całkiem dobre wyniki, ale zostały one popsute przez silną presję psychiczną głupkowatego otoczenia, które wykpiwało czy ironicznie wyśmiewało zainteresowanie rozwojem sił psychicznych i potęgi 4Potrzebne przedmioty to: -plastelina, -igła lub szpilka, wykonywania: Formujemy z plasteliny stojaczek najlepiej w formie stożka po czym wkładamy w niego igłę tępym końcem. Na igle mocujemy ołówek bo redukuje to tarcie tak aby nie spadał ani nie był przytwierdzony nieruchomo tak aby przy delikatnym dotknięciu zaczął wykonywać ruchy wahadłowe. Następnie skupiamy się i korzystając z rad na początku opisu ćwiczeń próbujemy wprawić go w 5Zginanie łyżki: Znajdź łyżkę lub widelec. Trzymaj przedmiot w jednej ręce lub obu, jak jest ci wygodniej. Siedź wygodnie, oddychaj spokojnie, zrelaksuj się. Oczyść umysł z wszelkich myśli i niepokoju, skup się. Z zamkniętymi oczami powoli pocieraj palcami powierzchnię. Poczuj, nie myśl o niej, po prostu poczuj powierzchnię łyżki, poczuj poszczególne molekuły, atomy, energię. To może potrwać zanim poczujesz energię. Kiedy poczujesz jej prawdziwą eksplozję, kiedy poczujesz że obiekt jest energią, siłą woli zegnij go! Jeśli zrobiłeś to dobrze zauważysz zmiany, zgięcie przedmiotu, tutaj łyżki. Pamiętaj żeby nigdy nie używać fizycznej siły! Nie masz jej zgiąć fizycznie, użyj do tego swojego umysłu. Nie denerwuj się i nie stresuj, jeśli początkowo nic ci nie wychodzi, zbyt duże ambicje bez wiary są później powodem do złości co jeszcze bardziej pogarsza twój stan duchowy. Nie miej na tym punkcie obsesji, zrelaksuj się, to nie jest żaden wyścig szczurów ani 'test randiego', z założenia w warunkach niewykonalnych to jest telekinezaJuż obecnie zgromadzone zostało całe zatrzęsienie dowodów empirycznych jakie potwierdzają, że przeciw-świat (eteral) definitywnie istnieje. Dla przykładu, jego istnienie może został łatwo dowiedzione poprzez analizę zachowania linii sił pola grawitacyjnego. Mianowicie, linie sił pola grawitacyjnego wykazują dynamiczny charakter dipolarny, podobny do tego wykazywanego przez pole magnetyczne, co oznacza, że grawitacja posiada dwa bieguny tak zwany wlot - inlet "I" oraz wylot - outlet "O". Jednak na przekór tego dipolarnego, czyli dwubiegunowego charakteru grawitacji, w naszym świecie widzimy tylko pierwszy biegun czyli wlot "I". To praktycznie oznacza, że drugi biegun dynamicznego pola grawitacyjnego musi znikać z naszego świata i wyłaniać się w tym innym, równoległym świecie. Aktualnie wielu uczonych i badaczy usiłuje drugiego bieguna grawitacji i drzwi do przeciw-świata szukać w zjawisku tak zwanych czarnych dziur, co akurat jest dobrze opracowane w fizyce zmysły umiejscowione są w tym świecie fizycznym, nie widzimy zatem tego, co dzieje sie w owym innym równoległym przeciw-świecie (eteralu). Jest to trochę jak z ludźmi pływającymi w morzu. Ponieważ ich oczy znajdują się ponad poziomem wody, nie są oni w stanie widzieć że pod powierzchnią wody kryje się cały podwodny świat. Jednak eteryczny przeciw-świat, matryca dla tego świata jest opisywana przez niemal wszelkie religie i nazywana światem eterycznym, eteralem lub też prana-maya mana-kośa. Jest to wszakże ten sam świat w którym duchy stworzeń przebywają. Ponadto dobrze już znana fotografia Kirlianowska pozwala zobaczyć obiekty jakie istnieją w owym przeciw-świecie, jednak nie istnieją w naszym świecie. Najbardziej ilustratywne obrazy z tamtego przeciw-świata są wytwarzane podczas tak zwanego "eksperymentu ducha liściowego" ("ghost-leaf experiment") wykonanego kamerą Kirlianowską. W owym eksperymencie połowa liścia jest usuwana, podczas gdy pozostała połowa układana jest na kamerze Kirlianowskiej. Jednak kamera kirlianowska służąca do rejestrowania zjawisk eteralu pokazuje cały liść. W podobny sposób kamera Kirlianowska pokazuje obrazy całych amputowanych palców i kończyn, nóg oraz rąk - jakich duplikaty ciągle są obecne w eterycznym owego eterycznego przeciw-świata zostało także formalnie dowiedzione przez koncept dipolarnej grawitacji na bazie badań zachowania się pola grawitacyjnego. Ów koncept stwierdził, że grawitacja jest polem dwubiegunowym, dipolarnym, podobnym do pola magnetycznego. Stąd drugi biegun grawitacji musi gdzieś się podziewać, być może w tak zwanych wymiarach zwiniętych czasoprzestrzeni. Skoro nie pojawia się on w naszym świecie, jego dipolarny charakter oznacza, że ów drugi biegun grawitacji musi przenosić się do jakiegoś innego świata, czyli do owego przeciw-świata. Ogromnie interesujący fakt jaki ten nowy choć stary koncept dipolarnej grawitacji ustalił na temat przeciw-świata, to to, że praktycznie każdy obiekt materialny jaki istnieje w naszym świecie fizycznym, posiada swój duplikat w owym przeciw-świecie, co religie nazywają "duchem", „matrycą” lub „ciałem eterycznym”. Aby było nawet bardziej interesujące, ów duplikat może być przemieszczony za pośrednictwem mechanizmów owego drugiego świata. Kiedy jednak ów duplikat jest poruszony, wówczas obiekt fizyczny musi za nim podążać. Oznacza to, że kiedy przemieścimy "ducha", wówczas "ciało" musi podążać za owym duchem. Ten niezwykły rodzaj ruchu, jaki otrzymuje się poprzez przemieszczenie najpierw "ducha" obiektów fizycznych, nazywany jest "ruchem telekinetycznym". Jest możliwym budowanie urządzeń technicznych które wytworzą taki właśnie ruch. Najbardziej interesującym pośród owych urządzeń jest wehikuł kosmiczny nazywany magnokraftem, jaki wykorzystuje ruch telekinetyczny do lotów na odległości Dipolarnej Grawitacji postuluje, że wszechświat musi sie składać aż z dwóch równoległych światów fizykalnych: naszego świata i przeciw-świata których własności mają się do siebie jak własności przestrzeni panujących przy odmiennych biegunach dipola magnetycznego. Światy te oddzielone są od siebie nieprzenikalną barierą, zaś do każdego z nich wyłania się przeciwstawny biegun pola grawitacyjnego. Z uwagi na naturę grawitacji, która wymaga aby to pole łączyło ze sobą jakieś zgrupowania substancji, wszystkie dipole grawitacyjne zachowują się jak rodzaj "więzów małżeńskich" łączących ze sobą w symetryczne pary podobne cząsteczki substancji panujących na obu końcach danego dipola, to jest w obu ze światów. W rezultacie dla każdego obiektu istniejącego w jednym ze światów, pole grawitacyjne formuje identyczny duplikat pojawiający się w drugim z tych światów. Jednym z głównych odkryć Konceptu Dipolarnej Grawitacji jest więc postulat, że wszystkie obiekty materialne istniejące w naszym układzie wymiarów, w naszym świecie, muszą posiadać swoje duplikaty w przeciw-materialne istniejące w równoległym układzie wymiarów to jest w przeciw-świecie czyli na planie eterycznym. Właściwie to faktyczne istnienie owych duplikatów przeciw-materialnych może nawet zostać bezspornie dowiedzione za pośrednictwem naszej dzisiejszej techniki, poprzez ukazanie ich przy pomocy kamer Kirlianowskich. Najlepszym eksperymentem jaki udowadnia istnienie tych przeciw-materialnych duplikatów, jest wspominany już poprzednio "efekt ducha liściowego" ("leaf ghost effect") opisywany przez Daniele Giordano. W efekcie tym kamera Kirlianowska pokazuje kształt przeciw-materialnego duplikatu całego liścia, nawet kiedy ktoś przetnie ten liść na pół i położy na elektrodzie kamery tylko jedną połowę z grawitacją można sobie wyobrazić jako punkt, którego linie sił wychodzą w dwie strony, z których jedną jest nasz świat materialny, gesty, a drugą świat subtelny, eteryczny, będący niejako po drugiej stronie lustra czasoprzestrzeni. Obrazuje to znany symbol wiedzy tajemnej Wschodu w postaci gwiazdy sześcioramiennej, gdzie dwa trójkąty sił, niejako z dwóch światów przenikają się wzajemnie, chociaż z pozoru nie mają namacalnych punktów stycznych. Przy okazji symbol ten pokazuje elementarne siły materii w postaci dwóch grup kwarków po trzy elementy w każdej grupie. Oba przenikające się choć oddzielne światy zbudowane są z cząstek dodatnich, ujemnych i neutralnych co jest powszechną zasadą. Najprostszym sposobem badania przeciw-świata jest rozbudzenie siły koncentracji i woli, energetyzowanie i obudzenie czy raczej przeniesienie świadomości do ciała sobowtóra eterycznego, do ciała prana-maya mana-kośa celem podróżowania po tamtym świecie w czasie tak zwanego wyjścia z ciała, sześcioramiennej gwiazdy, szattara, pokazuje też, że jest możliwe przekształcenie obiektu z jednego planu bytu tak, aby znikł z niego i pojawił się na drugim planie bytu. Jest to zjawisko teleportacji polegające na zniknięciu w jednym miejscu, a pojawieniu się w innym lub, jeśli działa w jedną stronę tylko, na po prostu zniknięciu z tego świata, co jest wielokrotnie opisywane wśród przypadków dziwnych zjawisk zaginięć. Doskonale zjawisko teleportacji pokazywał wielokrotnie Sathya Sai Baba, znikając w Indii z oczu wielbicieli na chwilę, by zrobić zakupy w szwajcarskim sklepie i przynieść towar w prezencie dla jakiegoś ze swych duchowych wielbicieli. Symbol szattara jest w naukach o czakramach (ćakram) przypisywane do ośrodka serca, siedziby duszy czy wyższej jaźni, atma-puruszy, co oznacza, że takie zjawiska są przypisane rozwiniętym duchowo istotom, będąc ich naturalnymi, przyrodzonymi właściwościami. Stąd nacisk na rozwój takich mocy parapsychicznych u osób rzeczywiście praktykujących autentyczną jogę z relacja pomiędzy obiektem materialnym istniejącym w naszym układzie wymiarów czyli w naszym świecie i jego przeciw-materialnym duplikatem istniejącym w równoległym układzie wymiarów, czyli w eterycznym przeciw-świecie może zostać opisana analogią do przedmiotu i jego lustrzanego odbicia, do komputerowego hardware i software, czy do idei "ciała" i "ducha" postulowanej przez rożne religie. Podobnie bowiem jak związek pomiędzy obiektem i jego lustrzanym odbiciem, obie części obiektu stanowią wierne odbicia swej przeciwstawnej kopii, a także dokładnie naśladują wzajemne poruszenia. Zarówno obiekt materialny jak i jego przeciw-materialny duplikat mogą też być niezależnie od siebie uchwycone i przemieszczone w przestrzeni. Jednakże z powodu połączenia obu części dipolami grawitacyjnymi, niezależnie która z tych części zostanie najpierw uchwycona i przemieszczona, druga część musi dokładnie odwzorowywać jej ruchy. Z tego też względu, zależnie która z obu części obiektu zostaje uchwycona jako pierwsza i najpierw przemieszczona w Dipolarnej Grawitacji postuluje istnienie aż dwóch odrębnych rodzajów ruchu, zwanych ruchem fizycznym i ruchem telekinetycznym. Ruch fizyczny następuje, gdy najpierw przemieszczona zostaje materialna część obiektu, natomiast jego przeciw-materialny duplikat podąża w ślad za nią unoszony siłami oddziaływań grawitacyjnych. Natomiast ruch telekinetyczny następuje, kiedy najpierw jest przemieszczona część przeciw-materialna danego obiektu, natomiast jego część materialna podąża za nią unoszona siłami oddziaływań grawitacyjnych. Aby zilustrować powyższe na przykładzie, ruch telekinetyczny postulowany konceptem dipolarnej grawitacji jest jak wymuszanie poruszeń przedmiotów materialnych, poprzez powodowanie przemieszczania sie w lustrze odbić tych przedmiotów. Oczywiście, aby przykład ten działał w rzeczywistości, światło musiałoby zachowywać się jak siły grawitacyjne. Inne, bardziej obrazowe wyjaśnienie dla ruchu telekinetycznego byłoby iż jest to "poruszanie obiektami poprzez przemieszczanie ich 'ducha'", czyli eterycznego sobowtóra. Trening tradycyjnych wschodnich sztuk walki, podobnie jak joga zawsze kładł w ich wyższym wymiarze nacisk na rozbudzenie ciała energetycznego sobowtóra, jego kanałów energii i zdolności poruszania eterycznymi kończynami, a w końcu przemieszczania ciała tak, żeby wywierało to skutek w fizycznym ciele. Ćwiczenia typu 'niezginalna ręka' w aikido, aiki-jutsu czy kalaripayat mają za zadanie przygotowywać uczniów do głębszego treningu w takim właśnie działa telekinezaWyobraź sobie że jesteś w stanie poruszyć odbicie dowolnego obiektu w lustrze, bez poruszenia lustrem ani bez poruszenia tym obiektem. W takim przypadku najprawdopodobniej ruch owego odbicia spowodowałby że oryginalny obiekt też zostałby zmuszony aby się poruszyć. Szczególnie jeśli światło zachowywało by się jak siły grawitacji. Nowa choć stara, bo tylko w nowej szacie terminologicznej - wedyjska teoria naukowa nazywana teraz konceptem dipolarnej grawitacji stwierdza, że nasz świat fizyczny jest tylko pierwszym z dwóch równoległych światów jakie istnieją we Wszechświecie. Dzieje się tak ponieważ na drugim końcu dipola grawitacyjnego zawarty jest jeszcze jeden świat fizyczny nazywany przeciw-światem lub eteralem – swiatem eterycznym, a w terminach Wschodu – Prana-maya-mana-kośa czyli powłoka te światy, znaczy "nasz świat" oraz eteryczny "przeciw-świat", mają się tak do siebie w przybliżeniu jak obiekty i ich odbicia lustrzane. To oznacza m. in. że każdy istniejący obiekt pojawia się w aż dwóch kopiach fizycznych, gęstej i subtelnej. Każda z tych kopii przebywa w odmiennym świecie, a każda żywa istota posiada swego eterycznego sobowtóra. Religie nazywają te dwie kopie "ciałem" oraz "duchem" lub „ciałem światła”. Obie kopie tego samego obiektu są ściśle sprzężone ze sobą siłami wzajemnych oddziaływań biograwitacyjnych. Dlatego jeśli jedna z owych kopii jest poruszona lub przetransformowana, druga kopia musi za nią podążać. Jeśli więc jesteśmy w stanie poruszyć kopią (eteralem) jaka znajduje się w odmiennym świecie, wówczas ruch owej kopii wymusi że także fizyczny oryginał danego obiektu zaczyna się poruszać. Taki właśnie ruch, jaki został zainicjowany w owym odmiennym świecie nazywany jest "ruchem telekinetycznym". Wedyjska tradycja nazywa ową kopię w lustrze ciałem Linga Śarira, a pojazdy promienne typu UFO zwie terminem Vimana. Osoby, które opanowują lewitację czy teleportowanie przedmiotów, mają też wielką władzę nad swoim ciałem energii czyli nad Linga-śarirą, nad ciałem eterycznym, sobowtórem. Tak hatha joga jak i jej chińska wersja znana jako czi-kung (qi-gong) przykładają wielką wagę do rozwoju ciała prany, gromadzenia sił witalnych, rozwoju kanałów energii w tym drugim ciele, a wszystko po to, żeby po trochu rozwijać władzę panowania nad materią!WstępPierwszy krokWierzę w to!Ćwiczenia z mikro-TK- Kostka- Karty 1- Karty 2Ćwiczenia z makro-TK- Klucz- Sznurek- Gwiazdka- ŚwieczkaKonkluzje___________________WstępTelekineza (psychokineza, TK, PK) – umiejętność poruszania przedmiotami bez ich dotykania. Myślisz pewnie: „Telekineza jest prawdziwa? To nie bajka? Eee tam! To ściema! Przedmiotami porusza wiatr, albo wibracje stołu, albo bla bla bla…”. Sprawdź sam, zanim coś powiesz! Zastanów się, czy mimo wszystko byłoby to możliwe – to byłby dobry pierwszy krokUświadomienie sobie tego, że telekineza jest prawdziwa, to pierwszy krok. Kiedy już powiesz: „Tak, ludzie mogą poruszać przedmioty siłą umysłu” – będziesz na dobrej drodze. Najśmieszniejsze w tym wszystkim jest to, że jeśli w to uwierzysz – to stanie się, a jeśli nie będziesz w to wierzyć – to nic ci nie wyjdzie! Ludzie, którym telekineza faktycznie się udaje wierzą w nią jeszcze bardziej, a to potęguje efekt! Ci natomiast, którzy nie wierzą, że coś może im się udać cały czas doświadczają porażek i jeszcze bardziej utwierdzają się w tym, że telekineza jest niemożliwa. I tutaj jest największy problem, z którym ludzie nie mogą sobie poradzić – trzeba uwierzyć, że telekineza jest możliwa, a właśnie taka będzie! Więc uwierz w to! To działa!Zanim powiem, jak świadomie utwierdzić się w tym przekonaniu, omówię jak radzić sobie z różnymi doświadczanymi uczuciami i myślami. Boję się, że możesz pomyśleć: „To szaleństwo!”, a wtedy wszystko w sobie stłumisz. Dlatego lepiej wmówić sobie: „TK jest prawdziwe i możliwe!” – musisz wyłapać każdą negatywną myśl, przemyśleć i „odstawić ją na bok”, zignorować. Musisz wsłuchać się w to co myślisz. Jeśli myślisz, że TK się nigdy nie uda, spytaj samego siebie: „A dlaczego?”. Powinny pojawić się odpowiedzi, czasem dziwne. Przemyśl je wszystkie i utwierdź się w tym, że telekineza działa naprawdę! Nie upychaj myśli w sobie, pozwól im wypłynąć, niech wypłyną aż z twojej podświadomości. Jeśli pomyślisz o czymś – zbadaj to, nie kryj tego. Uwielbiam dawać sam sobie argumenty. Pomaga to mi odkryć samego siebie i przekonać się, że i ja mogę zapanować nad Mówisz: „Nikt nie może poruszać rzeczy za pomocą myśli – nauka to potwierdziła.”To bardzo obszerny temat. To, co kazało mi dwa razy przemyśleć tę myśl, to doświadczenia innych ludzi. Osobiście widziałem, jak inni poruszali obiektami bez fizycznego kontaktu z nimi – to mnie przekonało, ciebie to też powinno zainspirować. Jeśli poszukasz trochę w Internecie to znajdziesz wiele stron o „psionicznych” rzeczach. Zaraz, zaraz – ale to przecież bujdy! Jak to możliwe, że jest tyle stron i ludzi na tyle głupich, że wierzą w takie coś? Da się wyjaśnić rzeczy o jakich tam jest mowa? Duchy? Telekineza? Lewitacja? Nie - nie da się tego wyjaśnić! Widziałeś posty na jednym z for internetowych, gdzie ktoś chwalił się, że opanował telekinezę? Myślisz, że jest szalony? Na pewno nie… Coś musiało ich przekonać, musieli doświadczyć efektów swojej pracy, żeby dalej się tym zajmować! Nie robią tego, aby ponapawać się fikcją – oni tym żyją, oni tego doświadczają i widzą efekty swojej pracy! Tego nie da się wyjaśnić – musisz się z tym zgodzić, czy chcesz tego, czy Mówisz: „Prawa fizyki mówią, że telekineza jest niemożliwa.”Fizyka? A słyszałeś o fizyce kwantowej? To nauka zajmująca się oddziaływaniami mikroskopowych cząsteczek – energią. Bardzo ciekawy dział nauki, ale nadal wiele spraw, którymi się zajmuje jest bez odpowiedzi. Nikt jeszcze nie poznał do końca tajemnic świata, a fizyka kwantowa dopiero się rozwija. Już teraz pojawiają się teorie jak teoria magnetyczna, wyjaśniająca telekinezę, jako oddziaływanie cząstek energii na siebie (energia oddziałuje, przyciąga się ze znacznie większą siłą, niż magnes!). Poszukaj w Internecie o dzieciach, które opanowały telekinezę! Mówię serio – znajdziesz tego pełno. Małe dzieciaczki używały telekinezy do wpływania na wyniki RNG (random numer generator – generator liczb losowych) tak, że wylosowane liczby były bliskie lub identyczne do tych, o których myśleli! To nie ma logicznego sensu, ale w każdej plotce jest ziarenko prawdy!3. Mówisz: „Może i jest to możliwe, ale tylko ludzie obdarzeni szczególnym darem to potrafią i do tego są wybrykami natury!”Może… Wszystko, co mogę powiedzieć to, to że ucząc innych, uczyłem się sam. Jeśli jest coś prawdziwego w tej teorii z „mutantami” to pewnie ja też nim jestem, razem z wszystkimi, których uczyłem – więc jest nas kilkoro, czyż nie wspaniały zbieg okoliczności? Jestem wybrykiem natury i ty też nim możesz być! xDJak widać jest wiele punktów widzenia. Myśl logicznie i miej otwarty umysł, bo to, że czegoś jeszcze nie doświadczyło nie znaczy, że nie możesz tego w ogóle doświadczyć! Poczytaj o doświadczeniach innych, pogadaj z nimi, popytaj…Zanim zaczniesz zadawać więcej pytań, sprawdź jak inni poruszali siłą woli:- Pilot od telewizora- Telefon komórkowy- Książka- Pieniążek- Wykałaczka- Zegarek- DługopisJak widać, jest to możliwe i całkiem łatwe...Wierzę w to!Naprawdę? Nie chcę zburzyć wszystkiego, co już zbudowałeś, ale założę się, że nie wierzysz tak do końca, przynajmniej dopóki tego nie zobaczysz na własne oczy. Pamiętam mój pierwszy raz, kiedy mi się to udało. Właśnie ćwiczyłem moim sposobem – chciałem poruszyć klucz. Nic się nie działo, aż nagle zaczął się obracać z zawrotną prędkością, po czym niespodziewanie się zatrzymał. Byłem w szoku. „Widziałem”, że TK jest możliwa, ale tak naprawdę nie wiedziałem jak. Byłem rozdarty: z jednej strony myślałem sobie: „No pewnie, TK jest możliwe, muszę tylko poćwiczyć”, a z drugiej strony: „Ale to niemożliwe!”. Po tym doświadczeniu wiedziałem już, że telekineza istnieje. Ale jak ty możesz wmówić podświadomości, że telekineza jest możliwa? To nie jest łatwe. Ja zrobiłem to tak, że bombardowałem się myślami typu „Telekineza jest możliwa”, „To jest łatwe” i pokonywałem tak każdą myśl, która mówiła, że to wbrew logice – tak bez powodu… Robiłem też coś innego, co było kluczem do TK. Chcesz wiedzieć co? We wszystkim czego chcesz się nauczyć, potrzeba… PRAKTYKI! Tak wiem – to jest beznadziejne. Niestety – nie ma żadnego magicznego przycisku, dzięki któremu od razu nauczysz się telekinezy. Ale musisz po prostu ćwiczyć jak najlepiej z mikro-TKMikro-TK jest o wiele łatwiejsza niż makro-TK. Mikro(mini) znaczy po prostu to, że będziesz oddziaływać na poziomie podatomowym – ćwicząc ze rachunkami prawdopodobności i statystykami. Będziesz wpływać na efekt końcowy używając TK. Zrozumiesz o co chodzi, jeśli przeczytasz poniższe 1Ilustracja 2Ideą tego ćwiczenia jest po prostu wpłynąć na rzuconą kostkę do gry tak, aby wylosować określoną liczbę. Podczas ćwiczenia musisz być uważny, skupić się. Jeśli obierzesz sobie pewien numer i będziesz się starał wpłynąć na losowany przez kostkę numer – ćwiczysz telekinezę! Jeśli będziesz próbować przewidzieć jaki numer wylosujesz (zmieniając za każdym razem numer) to będzie ćwiczyć inną umiejętność parapsychiczną – jasnowidzenie (przewidywanie przyszłości).Wszystko czego potrzebujesz to kostka do gry, kartka papieru i ołówek. Rzuć kostką 100 razy i nie oszukuj! Jeśli rzucisz 100 razy to każdy numer powinien być wylosowany około 17 razy (wynik z rachunku prawdopodobności). W tym przykładzie widać, że liczba 5 była losowana dosyć często, a 6 najrzadziej. Najbezpieczniej będzie wybrać 2 lub 3 jako cel, bo zdają się być najprawdopodobniejszymi jakiś numer i zacznij rzucać kostką. Nie denerwuj się, jeśli od razu nie wylosujesz tego numery, który chciałeś. Jest wiele powodów niepowodzeń. Może za słabo się koncentrujesz, albo masz za mało praktyki. Może nie jesteś jeszcze „rozgrzany”, albo po prostu masz zły dzień. Musisz być zrelaksowany. Skoncentruj się na kostce, ale pozostań bierny. Musisz „wiedzieć”, że kostka NA PEWNO wylosuje ten numer, który chcesz. Ufaj temu przeświadczeniu, baw się tym i czerp radość z udanych prób. Jeżeli zaczniesz się denerwować – weź przerwę i wróć jak się uspokoisz. Koncentrując się na kostce musisz być zrelaksowany i odprężony – nic na siłę!Spójrz na moje wyniki na drugim wylosować liczbę 3, ale wyniki były zupełnie odwrotne – zamiast największej ilości 3, było ich najmniej! To może przytrafić się i tobie! Mówisz „Chcę 3” i twoja podświadomość myśli „Heh, ale skoro to nie działa to nie może być dużo 3!”, a negatywne intencje podświadomości odbijają się na wyniku – losujesz najmniej trójek! I wiesz co? To DOBRY znak! Skoro masz podobny wynik to już wesz, że podświadomość działa! W odwrotny sposób, ale działa!Osobiście nie lubię tego ćwiczenia. Jest za bardzo nudne i monotonne. Ale efekty są jak najbardziej pozytywne! Zamiast kostki możesz użyć dla przykładu monety – podstawowa intencja ćwiczenia zostaje ta sama. O wiele lepsze są następne dwa ćwiczenia…Karty 1Robiłem to ćwiczenie pewnej nocy, leżąc w łóżku. Wydaje się, że wszystkim przypadła do gustu ta metoda. Jest ciekawa i przyjemna. Wszystko czego potrzebujesz to talia kart – bardzo często spotykana rzecz. Jednym z powodów, dlaczego tak lubię tę metodę jest to, iż ludzie mogą cię obserwować a i tak nie będą do końca wiedzieć co ty w ogóle robisz. Nie trzeba nic zapisywać i robić tabel. Jesteś tylko ty i 52 pierwsze wybierz kartę. Teraz przetasuj – tasuj i tasuj… Celem jest, aby usunąć podczas tasowania wszystkie karty POZA tą, którą obrałeś wcześniej. Ja usuwam średnio 6 kart. A teraz mały przykład, żebyś załapał o co że chcę wylosować Asa Pik. Tasuję talię kilka razy, aby zmieszać dobrze karty. Mam dziwny nawyk – sprawdzam pierwsze 6 kart, czy aby na pewno nie są tą, którą chciałem wylosować. Wyrzucam te karty na bok i biorę następne 6 i tasuję jeszcze raz. Kiedy mam przeczucie, że powinienem przestać tasować – sprawdzam pierwsze 6 kart i upewniam się, żę nie ma tam Asa Pik. I tak w kółko. Tasuję, aż wyrzucę na bok wszystkie karty oprócz… Asa Pik!To ćwiczenie działa wspaniale, ponieważ twoja podświadomość jest przekonana, że w wybranej grupie kart na pewno nie ma Asa Pik – sprawdzasz kolejne grupy, a tej karty wciąż nie ma, a efekt się nasila i idzie ci coraz lepiej! Pomyśl przez chwilkę – czy to możliwe, że w grupie 6 kart wybranych z tych 52 może być ta jedyna, którą sobie upatrzyłeś? Podświadomość się odzywa: „No pewnie, że nie! Przecież cały czas losuje inne karty!”. Po pewnym czasie zobaczysz pierwsze rezultaty ćwiczeń – wybrana karta będzie pojawiać się w ostatniej dziesiątce, potem piątce kart… A czasem będzie ostatnią! Najważniejszym jest to, żeby utrzymać uczucie pustki i oczyszczony umysł. Nie możesz nic czuć, nie analizuj póki nie skończysz ćwiczenia, nie myśl! Po prostu losuj… Bez 2Tę metodę wymyśliłem zanim powstała ta pierwsza z kartami, ale jeśli opanowałeś właśnie tę pierwszą, to z tą nie powinieneś mieć pierwsze obierz sobie kartę-cel. Upewnij się, że nie ma zagiętych rogów, widocznych zaznaczeń, albo innych tego typu znaków, które pomagają oszukiwać – karta ma być czyściutka. Musi być podobna do prostu trzymaj talię w ręku i tasuj póki nie będziesz pewny, że obrana karta nie jest na wierzchu. Wierz lub nie, ale już za trzecim razem mi się udało! Losowałem i losowałem, aż potem pojawiła się myśl: „Tutaj jest!” i rzuciłem tę kartę na łóżko. Byłem w szoku – wylosowałem tę, którą chciałem!Podstawą jest skupienie się na celu i zwyczajne brnięcie do niego. Nie pozwól ŻADNEJ myśli przejść przez twoją głowę – po prostu tasuj i nie myśl o niczym. W twojej głowie ma prawo być tylko: „…”. Nie myśl o tym, że może ci się nie udać, nie myśl o obiedzie, wolno ci tylko myśleć: „…”Ćwiczenia z makro-TKMakro-Telekineza jest tym, czego szukaliście. Przenoszenie dużych rzeczy za pomocą siły umysłu. Gdyby ci się udał taki hard-core to byłby to niezaprzeczalny i oczywisty dowód, obalający wszystkie inne wątpliwości. Jedyną rzeczą, która tu przeszkadza to WRAŻENIE, że makro-TK jest trudniejsze. Dlaczego tylko wrażenie? Osobiście wierzę w to, że mikro-TK jest łatwiejsza tylko dlatego, że w to wierzymy. Wszystko, nawet poza TK, należy do percepcji i wiary we własne możliwości. Już mówiąc „Jestem telekinetykiem” stajesz się nim! Takie oświadczenia pomagają twojej podświadomości zaakceptować ten fakt. Miej wiarę w siebie! To DZIAŁA i BÄ?DZIE działać! A teraz kilka ćwiczeń…KluczIlustracja 1To ćwiczenie jest bardzo proste. Przyczep sznurek do sufitu i zawieś na nim klucz, a potem porusz nim siłą woli. Celem tego ćwiczenia jest uwolnienie twojej mocy. Możesz używać różnych przedmiotów – wybierz to, co najbardziej tobie odpowiada. Ja lubię mieć oczy otwarte. Staram się utrzymać oczyszczony umysł i myśleć tylko i wyłącznie o sukcesie. Niektórzy ludzie wyobrażają siebie jako magnes, a inni jako energię, która przyciąga ten klucz…SznurekIlustracja 1Dostawałem wiele e-maili od ludzi, którzy chcieli nauczyć się TK. Pierwszej z nich opisałem ćwiczenie z kluczem, ale nie ważne jak mocno trenowała – nic jej nie wychodziło. Po kilku tygodniach ta sama osoba spróbowała poruszyć samym sznurem – klucz nie był jeszcze przyczepiony. Wyniki były powalające. To ćwiczenie jest identyczne, jak to z kluczem, tylko tutaj nie ma klucza. Poruszaj samym sznurkiem, ale uważaj – jest bardzo czuły na wiatr czy oddech. Nie wykonuj gwałtownych gestów, bo wywołasz wietrzyk i niechcący poruszysz sznurek… Łatwo pomylić prawdziwą telekinezę właśnie z takim wiatrem. Dlatego dobrą metodą jest, aby sznurek przyczepić nie do sufitu, a do dna szklanki i odwrócić ją (tak jak na obrazku). Wtedy czynnik wiatru odpada, a ty możesz spokojnie poruszać sznurkiem za pomocą siły umysłu!GwiazdkaIlustracja 1Wykonaj wszystko tak, jak opisano na tym tak przygotowaną gwiazdką, możesz trenować telekinezę. Pewnie już domyślasz się o co w tym chodzi. Musisz poruszyć gwiazdką tak, aby obracała się po igle. Musisz jednak uważać – najdrobniejszy oddech poruszy gwiazdkę, dlatego warto ją także zamknąć w [LINK]- [LINK]- [LINK]- [LINK]ŚwieczkaCiekawym ćwiczeniem jest próba poruszenia płomienia zapalone świeczki. Sam Nostradamus praktykował tego typu rzeczy, aczkolwiek mogą potem boleć oczy od tego płomienia… Chyba nie trzeba więcej wyjaśniać, prawda?KonkluzjeDobrnąłeś do końca. Mam nadzieję, że wykorzystasz nabytą wiedzę. Jeśli czytasz to już piąty raz, a nadal twierdzisz, że „to nie działa!” – nie poddawaj się. To zadziała, potrzeba tylko ćwiczeń. Najpierw spróbuj mikro-TK, a dopiero potem bierz się za większe przedmioty. Żyj tym marzeniem o telekinezie, zamiast coś podnosić – próbuj to przyciągnąć do siebie, a jeśli z kimś rozmawiasz myśl: „Telekineza… telekineza… telekineza…” – heh, no może nie aż tak intensywnie… :)Pamiętaj, żeby się nie poddawać! To działa! I tobie też zadziała!Powodzenia